Amicae et amici nostri!

In hoc libello Rumoris Varii inter alias symbolas etiam de ursis Bernensibus legere poteritis. Ad quam rem fabulae duae Bernenses de larvis vel phantasmatibus, quas narraturus sum, et ad urbem Bernam et ad tempora natalicia novique anni pertinentes aptae mihi videntur. Quas fabulas in libello ab Hedwig Correvon composito inveni, cui titulus est "Fabulae de larvis Bernenses".

Accipite nunc fabulam titulo "Beginae saltantes":
Tempore natalicio quidam homines, qui a divina bona arte divinationis praediti vel sub extraordinario astro nati sunt, septem lumina parva super undas Arurae fluvii Bernensis quiete profluentes saltantia vident. Flammulae attolluntur et summittuntur invicem et circumcursantes aliae alias captare conantur, ut in choreis saltent. Hic ludus amoenus aliquantum temporis durat. Subito, cum campanae horologii turris ecclesiae, cui nomen "Nydegg" est, ictibus gravibus mediam noctem nuntiare incipiunt, flammulae saltantes micant et dolorose magnaque voce gemunt. Secundo ictu horologii sonante lumina dilapsa sunt.
Quae lumina Beginae (quo nomine participes cuiusdam ordinis monacharum vocantur) esse dicuntur, quae iuvenes mulieres invitae in monasterio, quod olim ad ripas Arurae situm erat, inclusae sunt. Temporibus sacris spatium eis conceditur, quo aliquantisper iuventutem ereptam restituere et frui licet. Quod saltantes super undas murmurantes Arurae luna lucente faciunt.

Alteri fabulae titulus est "Lusores": Tempore anni novi accidit, ut pauper mulier, quae vestimenta lavare solebat, noctu vestes in alveo poneret, quas postero die lavaret. Subito strepitum audivit et oculos tollens maximo stupore duos equites loricatos animadvertit. Qui dixerunt: "Quietem age! Aliter moritura es! Nonne scis hoc tempore negotia maiora agere non licere? Hic mane, sed ne enuntiaveris, quae nunc videbis!" His dictis equites ad mensam consederunt. Mulier pauper flere coepit et dixit: "Domini, quid agam? Liberis meis cibus non est, nisi negotia ago." Tum alter eques manum eius prehendit et eam in angulum duxit. "Redi cras in hunc locum", inquit, "et in solo ansam videbis. Quam cum ceperis et traxeris, operculum aperietur. Sub eo praemium silendi tui invenies. Sed vae tibi, si quid effuties!"
Tum iterum ad mensam consedit et manipulum chartarum deprompsit, et equites chartis ludere coeperunt. Dum ludunt subito porta aperta est et femina iuvenis et pulchra intravit et ad fenestram gressa est. Ibi in sella consedit et librum legere coepit. Equites chartis ludere perrexerunt, femina pulchra legere non desiit. Neque colloquebantur neque spectabant alii alios. Post duas fere horas alter eques subito chartas in mensa deposuit. Alter dentibus frendens gemuit: "Victus sum", et exsiluit. Alter palluit rnortuo simillimus. Tum mulier pauper spectans horrore perfusa vidit equites feminae pulchrae appropinquare. Eam corripuerunt — tum clamor horribilis et strepitus corporis ad viam allisi auditus est. Equites feminam pulchram e fenestra deiecerant. Mulier ad fenestram cucurrit, sed nihil vidit nisi noctem nigram et vacuum hians. Equites quoque dilapsi erant. Nunc mulier causam horribilem intellexit: Equites de vita feminae pulchrae luserant.
Cum mulier pauper postero die ad locum, quem eques ei monstraverat, perveniret et ansam traheret, ut ille iusserat, sub operculo sacculum nummorum aureorum plenum invenit.

Sit vobis annus novus faustus, felix, fortunatusque!